Wojciech Gunia – ur. 1983 w Nowym Sączu, absolwent Wydziału Polonistyki UJ. Prozaik, okazjonalnie publicysta i tłumacz.

Debiutował w 2013 roku w antologii „Po drugiej stronie. Weird fiction po polsku”. Rok później ukazał się jego pełny zbiór opowiadań Powrót, uznany przez wielu czytelników i krytykę za jedną z najoryginalniejszych i najlepszych książek polskiej literatury grozy ostatnich lat. W 2016 roku ukazała się jego świetnie przyjęta powieść Nie ma wędrowca, która otrzymała Nagrodę im Stefana Grabińskiego dla najlepszego polskiego horroru 2016 roku. Na początku 2018 r. wrocławskie wydawnictwo Dom Horroru wydało trzecią książkę Guni, Miasto i rzeka.

W swojej twórczości Wojciech Gunia unika rekwizytów typowych dla współczesnego horroru, skupiając się na sugestywnym odmalowaniu psychiki bohaterów, udręczonych bezsilnością wobec świata – niezrozumiałego, absurdalnego, przepełnionego okrucieństwem i obciążonego przemijalnością.

Jako tłumacz i publicysta Wojciech Gunia przybliża polskim czytelnikom twórczość Thomasa Ligottiego, którego uważa za jednego ze swoich literackich mistrzów. Prowadzi popularny wśród zadeklarowanych pesymistów blog Labirynt z liści (http://labiryntzlisci.blogspot.com), poświęcony ciemnym pograniczom literatury, filozofii i psychologii. Publikował w magazynach „Trans/wizje”, „Nowa Fantastyka”, „Histeria” i „OkoLica Strachu”.

Kategorie: GOŚCIEPROGRAM